Deel 1

Onder deze titel openen we een reeks artikelen, die er op gericht zijn, voor de beginnelingen in ons vak, onze aanstaande molenaars en opvolgers, geleidelijk allerlei zaken te bespreken, die voor de technische opleiding nodig zijn en die men in de praktijk kan tegenkomen. Nu moet men niet denken, dat het molenaarsvak uit een boekje of uit de krant te leren is, daar is geen denken aan. Om het goed te leren, moet men naast de praktijk, geregeld mondeling technisch onderwijs hebben, welk onderwijs weer steunt op andere, meer theoretische vakken.

Zodoende komen onze artikelen alleen tot hun recht voor degenen, die in de praktijk werkzaam zijn, daarbij steeds goed opmerken hetgeen wij bespreken in onze artikelen, en vooral niet met één oogopslag ,,de Molenaar" doorbladeren en dan denken te weten wat er in staat.

Het doel van onze technische artikelen is de aandacht te vestigen op allerlei zaken, die men in de praktijk kan opmerken. Zo dikwijls accepteert men in de praktijk verschillende dingen, die men voor doodgewoon houdt en waarbij men niet opgemerkt heeft, dat er veel méér achter zit. Is de aandacht er eenmaal op gevestigd, en de belangstelling gaande gemaakt, dan zal men in verschillende doodgewone zaken toch iets merkwaardigs ontdekken en het heeft zeer dikwijls tot gevolg, dat men tot juister inzicht van zaken komt, dat men verschillende fouten in zijn bedrijf.of in zijn werkmethode ziet en dat men aan een of ander werktuig door scherpe waarneming van de werking verbeteringen kan aanbrengen, die het geheel ten goede komen.

Een leerling, die in het bedrijf komt, al is dat ook nog zo mooi ingericht, zal niet opmerken, dat dit boven een ander bedrijf uitgaat, omdat hij geen vergelijking kan maken. Hij ziet het mooie van de zaak niet in, evenals een andere leerling, die in een zeer slecht ingericht bedrijf komt, niet de gebrekkigheid van sommige werktuigen opmerkt.

Wellicht komt de laatste tot de ontdekking dat er toch wel iets aan het een of ander ontbreekt, maar hoe de zaak wel moet zijn, dat kan hij niet weten.

Een andere beginneling zal in een zaak zijn, waar zijn leermeester niet de moeite neemt hem iets meer van het vak te vertellen, hetzij dat hem daarvoor de lust ontbreekt, dan wel de tact ontbreekt, om door allerlei opmerkingen onder het werk de leerling in de geheimen van het vak in te wijden, of hem een en ander van zijn ervaringen mede te delen.

Het is ook mogelijk, dat de werkzaamheden niet toelaten, dat men kennis neemt van de ervaringen van anderen, waardoor men dus uitsluitend is aangewezen op hetgeen men zelf in de praktijk ondervindt.

En dan is de weg om het van leerling te brengen tot molenaar, waarbij men enigszins aanspraak wil maken op ,,bekwaam" of ,,goed vakman", een zeer lange weg, die zeker niet zonder teleurstellingen is.

Ons vak is een mooi vak, er zijn zoveel dingen, waarover men steeds weer met nieuwe kracht welgemoed kan beginnen, dat men er maar zelden over uitgedacht of uitgepraat zal raken.

Steeds doen zich weer nieuwe eigenaardigheden, nieuwe mogelijkheden aan ons voor en telkens noopt het ons tot beter nadenken.

Als medewerker van ,,De Molenaar" willen we trachten steeds maar weer de belangstelling van de molenaars op te wekken en daarvoor moet voortdurend wat anders bedacht worden.
Nu willen we een gedeelte van ons kunnen wijden aan de opleiding van de aanstaande molenaars.
Door enigszins systematisch verschillende onderwerpen te be¬spreken, willen we trachten de praktijk aan te vullen en hier en daar te overbruggen de moeilijkheden, die men in een eenvoudige praktijk niet altijd kan leren oplossen.


Als men de praktijk goed wil leren, dan moet praktische leiding en de gelegenheid voor het bespreken van een en ander (meer theoretische kennis) zeker niet ontbreken.
De praktijk stelt ons en natuurlijk ook de leerling, voor de moeilijkste vragen, naast zeer eenvoudige.
In de theorie, en in ons vakblad, worden de onderwerpen zo goed mogelijk geordend, zodat men systematisch, met steeds moeilijker gevallen opklimt; men krijgt een beter overzicht en men onderscheidt in de praktijk veel meer dingen, waar men vroeger achteloos, belangeloos dikwijls, langs heen ging.

We weten maar al te goed, hoe het ons zelf vroeger is vergaan, in onze eerste leerjaren, nu al bijna 25 jaar geleden. Gelukkig beschikt schrijver over een goed geheugen, zodat hij zich zijn leerjaren herinnert, alsof ze kort geleden zijn doorleefd. Wellicht zullen we hier ook wat uit verhalen, in een onzer volgende artikelen.